עַתָּ֕ה אַל־תַּקְשׁ֥וּ עָרְפְּכֶ֖ם כַּאֲבוֹתֵיכֶ֑ם תְּנוּ־יָ֣ד לַיהוָ֗ה וּבֹ֤אוּ לְמִקְדָּשׁוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר הִקְדִּ֣ישׁ לְעוֹלָ֔ם וְעִבְדוּ֙ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֔ם וְיָשֹׁ֥ב מִכֶּ֖ם חֲר֥וֹן אַפּֽוֹ׃
אצונד, זאָלט איר ניט האַרט מאַכן אײַער נאַקן אַזױ װי אײַערע עלטערן; גיט די האַנט צו גאָט, און קומט אין זײַן הײליקטום װאָס ער האָט געהײליקט אױף אײביק, און דינט ה׳ אײַער גאָט, כּדי זײַן גרימצאָרן זאָל זיך אָפּקערן פֿון אײַך.
מצודת ציון
אל תקשו. הוא ענין מליצה כאלו נתקשה העורף עד שא״א להחזיר הפנים מול ה׳ ואמר מעתה אל תקשו והחזירו פניכם אל ה׳: